Unterarm

Duits

Uitspraak

• IPA: /'ʊntɐʔaːɐ̯m/

Woordafbreking

• Un·ter·arm

Zelfstandig naamwoord

Unterarm m

1. (anatomie) onderarm, voorarm

   «Er hat sich am Unterarm leicht verletzt.»

   Hij heeft zich licht verwond aan zijn onderarm.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	der Unterarm	die Unterarme
genitief	des Unterarm(e)s	der Unterarme
datief	dem Unterarm	den Unterarmen
accusatief	den Unterarm	die Unterarme