Querulant
Uiterlijk
- Que·ru·lant
Querulant m
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Querulant | die Querulanten |
| genitief | des Querulanten | der Querulanten |
| datief | dem Querulanten | den Querulanten |
| accusatief | den Querulanten | die Querulanten |
Querulant m
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Querulant | die Querulanten |
| genitief | des Querulanten | der Querulanten |
| datief | dem Querulanten | den Querulanten |
| accusatief | den Querulanten | die Querulanten |