Doktor

Duits

Uitspraak

• IPA: /ˈdɔktoːɐ̯/

Woordafbreking

• Dok·tor

Zelfstandig naamwoord

Doktor m

1. doctor

   «Er ist ein Doktor der Medizin.»

   Hij is een doctor in de medicijnen.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	der Doktor	die Doktoren
genitief	des Doktors	der Doktoren
datief	dem Doktor	den Doktoren
accusatief	den Doktor	die Doktoren