imperator

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• im·pe·ra·tor

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Latijnse imperare met het achtervoegsel -ator

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	imperator	imperatoren imperators
verkleinwoord	imperatortje	imperatortjes

Zelfstandig naamwoord

imperator m

1. eretitel voor Romeins opperbevelhebber

Verwante begrippen

• imperium, keizer

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• van imperare (bevelen, gebieden)

Zelfstandig naamwoord

imperātor m

1. gebieder, aanvoerder, hoofd
2. (opper)bevelhebber

Verwante begrippen

• imperatrix

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	imperātor	imperātōrēs
genitief	imperātōris	imperātōrium
datief	imperātōrī	imperātōribus
accusatief	imperātōrem	imperātōrēs
vocatief	imperātor	imperātōrēs
ablatief	imperātōre	imperātōribus