bewijs

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bewijs    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• be·wijs

Woordherkomst en -opbouw

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bewijs	bewijzen
verkleinwoord	bewijsje	bewijsjes

Zelfstandig naamwoord

bewijs o

1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen
2. schriftelijk blijk van iets, bewijsstuk

   bewijs bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Verwante begrippen

• adstructie, betuiging, blijk, demonstratie, merkteken, teken

Hyponiemen

aandeelbewijs aandeelhoudersbewijs aandelenbewijs diagonaalbewijs geboortebewijs

getuigenbewijs godsbewijs identiteitsbewijs kentekenbewijs legitimatiebewijs

luchtwaardigheidsbewijs ontvangbewijs ontvangstbewijs plaatsbewijs registratiebewijs

rijbewijs schijnbewijs tentamenbewijs toegangsbewijs vaardigheidsbewijs

Afgeleide begrippen

• bewijsbaar, bewijsbeginsel, bewijsgrond, bewijsmoeilijkheden, bewijsmoeilijkheid, bewijsrechtelijk, bewijstheorie

Verwante begrippen

• logica

Uitdrukkingen en gezegden

• iets met bewijzen staven

Vertalingen

    1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen   

Duits: Beweis (de) m Engels: proof (en) Frans: preuve (fr)

Papiamento: prueba Pools: dowód (pl) m Spaans: prueba (es) v

    iets met bewijzen staven   

Duits: Beweise für etwas vorbringen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Werkwoord

vervoeging van
bewijzen

bewijs

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bewijzen
   

   Ik bewijs.

2. gebiedende wijs van bewijzen
   

   Bewijs!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bewijzen
   

   Bewijs je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.