beschuldigen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  beschuldigen    (hulp, bestand)
• IPA: /bə'sxʌldəgə/

Woordafbreking

• be·schul·di·gen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van schuld met het voorvoegsel be- met het achtervoegsel -ig

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
beschuldigen	beschuldigde	beschuldigd
zwak -d	volledig

Werkwoord

beschuldigen

1. (overgankelijk) iemand de schuld geven van iets

   Ik beschuldig hem van deze misdaad.

Afgeleide begrippen

• beschuldiging

Verwante begrippen

• aantijgen, belasteren, betichten

Vertalingen

    1. iemand de schuld geven van iets   

Duits: beschuldigen (de) Engels: accuse (en) Frans: accuser (fr) Italiaans: accusare (it) Kiribatisch: bure

Latijn: accusare (la) Oudnoors: bregða, skylda Spaans: acusar (es), acriminar (es) Turks: suçlamak (tr)

Duits

Werkwoord

beschuldigen

1. beschuldigen