beschuldiging

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·schul·di·ging
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord beschuldiging beschuldigingen
verkleinwoord beschuldigingetje beschuldigingetjes

Zelfstandig naamwoord

beschuldiging v

  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan
    Een beschuldiging van het plegen van een misdrijf.
Verwante begrippen
Vertalingen
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Zusterprojecten
Hulpmiddelen
In andere talen