zeebeving
Uiterlijk
- zee·be·ving
- samenstelling van zee en beving
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | zeebeving | zeebevingen |
| verkleinwoord |
de zeebeving v
- (seismologie) aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt
- De kust werd getroffen door een verwoestende zeebeving, die gepaard ging met een hoge vloedgolf.
- Het woord zeebeving staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.