zeebeving

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • zee·be·ving
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord zeebeving zeebevingen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

zeebeving v

  1. (seismologie) aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt
    • De kust werd getroffen door een verwoestende zeebeving, die gepaard ging met een hoge vloedgolf. 
Vertalingen

Meer informatie

Gangbaarheid