werktuigkundige
Uiterlijk
- werk·tuig·kun·di·ge
- afgeleid van werktuigkundig met het achtervoegsel -e
werktuigkundige
- verbogen vorm van de stellende trap van werktuigkundig
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | werktuigkundige | werktuigkundigen |
| verkleinwoord | - | - |
- (beroep) iemand met verstand van werktuigkundige constructies en machines
- Het woord werktuigkundige staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.