wederleggen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • we·der·leg·gen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
wederleggen
wederlegde
wederlegd
zwak -d volledig

Werkwoord

wederleggen

  1. overgankelijk de ongeldigheid van een gemaakte bewering aantonen
    • Met dit bewijsstuk wederlegde hij de gehele aanklacht. 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid