verdwijnen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·dwij·nen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘weggaan’ voor het eerst aangetroffen in 1290 [1]
  • Afgeleid van het verouderde werkwoord dwijnen met het voorvoegsel ver-
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
verdwijnen
verdween
verdwenen
klasse 1 volledig

Werkwoord

verdwijnen

  1. ergatief wegraken, ophouden te bestaan
    • Aan het eind van het krijt verdwenen de dinosauriërs. 
     Zo was de eenvoudige monnik uit Myra, die in de vierde eeuw plotseling in de geschiedenis kwam als de weldoener van alle mensen - en er korte tijd later weer uit verdween - nu in oost en west bekend.[2]
  2. ergatief verminderen, afnemen
  3. ergatief uit het zicht gaan
    • Het konijn verdween in zijn hol. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen