uitroep

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  uitroep    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈœytrup / (2 lettergrepen)
  • (Noord-Nederland): /ˈœytruːp/
  • (Vlaanderen, Brabant): /ˈœtruːp/

Woordafbreking

• uit·roep

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  uit  en  roep 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	uitroep	uitroepen
verkleinwoord	uitroepje	uitroepjes

Zelfstandig naamwoord

de uitroep m

1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

   • Op het heuglijke nieuws liet ze een uitroep van vreugde. 

Synoniemen

• exclamatie

Afgeleide begrippen

• uitroepteken

Verwante begrippen

• uitroepen

Vertalingen

    1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken   

Engels: exclamation (en) Frans: exclamation (fr) v

Spaans: exclamación (es) v

Werkwoord

vervoeging van
uitroepen

uitroep

1. (in een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitroepen
   

   • ... dat ik uitroep. 

Gangbaarheid

• Het woord uitroep staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "uitroep" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.