stroef

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • stroef
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘ruw, niet vlot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1750 [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen stroef stroever stroefst
verbogen stroeve stroevere stroefste
partitief stroefs stroevers -

Bijvoeglijk naamwoord

stroef

  1. de wrijwingsweerstand van een ruw oppervlak
    • Bij ijzel is de weg niet stroef meer. 
  2. moeilijk beweegbaar (verschuifbaar)
    • Een nieuwe vloer is wel stroef. 
  3. (figuurlijk) ongemakkelijke, problematische sociale contacten
    • Hij is nog in een slechte stemming, na een stroef bedankje zei hij de hele avond geen stom woord meer. 
Synoniemen
Antoniemen
Vertalingen

Bijwoord

stroef

  1. op moeizame wijze
    • Een stroef lopend wiel. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen