soepel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  soepel    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈsupəl / (2 lettergrepen); /'supəł/

Woordafbreking

• soe·pel

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘buigzaam’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1899

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	soepel	soepeler	soepelst
verbogen	soepele	soepelere	soepelste
partitief	soepels	soepelers	-

Bijvoeglijk naamwoord

soepel

1. gemakkelijk buigend en zich aanpassend

   • Het leer was door invetten weer soepel geworden. 

   ▸ Ik moest leren me meer aan te passen en soepeler te worden, wat nog best wennen was voor mij.

2. (figuurlijk) weinig problemen ondervindend

   • De zaak werd op een soepele manier afgehandeld. 

   ▸ Er zorg voor dragen dat de tekst soepel liep.

   ▸ Iets wat volgens mij minder soepel ging dan ze had gehoopt.

   ▸ Zijn ademhalingen en hartslagen zijn soepel en schaars, de plooien zijn uit zijn gezicht verdwenen, zijn lichaam is een bron van atoom-zelf, een zorgeloze som der delen, alsof hij weet dat daarbuiten de aarde aldoor blijft wegdraaien en zichzelf heruitvinden en er voor hem niets te doen overblijft.

Afgeleide begrippen

• versoepelen

Vertalingen

    1. Yodio buigend en zich aanpassend   

Duits: flexibel (de), beugsam (de), biegsam (de) Engels: flexible (en), supple (en)

Spaans: flexible (es)

    2. weinig problemen ondervindend   

Duits: flexibel (de) Engels: smooth (en)

Spaans: fácil (es)

Gangbaarheid

• Het woord soepel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "soepel" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.