Naar inhoud springen

stomme

Uit WikiWoordenboek
  • stom·me
enkelvoud meervoud
naamwoord stomme stommen
verkleinwoord stommetje stommetjes

de stomme v / m

  1. iemand die niet kan spreken

gebarentaal

stomme

  1. verbogen vorm van de stellende trap van stom
    ▸ Alle monotone stomme arbeid, al het werk dat zich met onaangename zaken bezighoudt en onder niet optimale omstandigheden verricht wordt, moet door machines overgenomen worden.[1]
    ▸ Soms ook liep hij weg en liet Oskar lange tijd alleen met een stomme bewaker.[2]
98 %van de Nederlanders;
95 %van de Vlamingen.[3]