sene
Uiterlijk
- se·ne
- bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van sen
sene, mv
- onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van sen
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | sene | seneler |
| genitief | senenin | senelerin |
| datief | seneye | senelere |
| accusatief | seneyi | seneleri |
| locatief | senede | senelerde |
| ablatief | seneden | senelerden |
sene