rangschikking
Uiterlijk
- rang·schik·king
- Naamwoord van handeling van rangschikken met het achtervoegsel -ing[1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | rangschikking | rangschikkingen |
| verkleinwoord | - | - |
de rangschikking v
- het rangschikken (systematisch ordenen volgens een bepaald systeem)
1.
- Het woord rangschikking staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.