oproep

Nederlands

Een ambtelijke oproep aan de Belgische bevolking uit 1941 om zich niet met geweld tegen de bezetting te keren.

Uitspraak

• Geluid:  oproep    (hulp, bestand)
• IPA: /'ɔprup/

Woordafbreking

• op·roep

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van oproepen.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	oproep	oproepen
verkleinwoord	oproepje	oproepjes

Zelfstandig naamwoord

de oproep m

1. een dringende vraag om iets te doen

   ▸ De actie is dan ook niet bedoeld als schoonmaakactie, maar als oproep om de plastic filters te verbieden, zegt de organisatie in een persbericht.

   ▸ De uitspraak van vandaag versterkt de oproep tot hervormingen.

   ▸ De uitspraak van vandaag versterkt de oproep tot hervormingen.

   • Als de ambulancedienst een oproep krijgt, moet zij snel reageren. 

   ▸ "VU, hef niet je aardwetenschappen-afdeling op!", schrijft hoofdgeoloog van de Geologische Dienst Nederland, Michiel van der Meulen van TNO, in een oproep op LinkedIn. "Als ze dit besluit doorzetten, keren ze hun rug naar de samenleving en de toekomst", gaat hij verder. "Of het nou voor een beter milieu is, meer welvaart of grotere autonomie - voor Nederland, Europa of de wereld: aardwetenschappers leveren een essentiële bijdrage."

Hyponiemen

• noodoproep

Afgeleide begrippen

• oproepcontract, oproeping, oproepinstallatie, oproepkaart, oproepkracht, oproepwerk, oproepzoeker

Vertalingen

    1.   

Spaans: llamamiento (es) m

Werkwoord

vervoeging van
oproepen

oproep

1. (in een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van oproepen
   

   • ... dat ik oproep. 

Gangbaarheid

• Het woord oproep staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "oproep" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.