ontvolken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·vol·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van volk met het voorvoegsel ont- en met het achtervoegsel -en
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
ontvolken
ontvolkte
ontvolkt
zwak -t volledig

Werkwoord

ontvolken [1]

  1. ergatief zijn bevolking verliezen
    • Na de aardappelziekte is Ierland sterk ontvolkt. 
  2. overgankelijk van bevolking ontdoen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

93 % van de Nederlanders;
89 % van de Vlamingen.

Verwijzingen