oir

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  oir    (hulp, bestand)
• IPA: / or / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• oir

Woordherkomst en -opbouw

• via Middelnederlands hoir en verouderd Frans hoir van Latijn haeres "erfgenaam"

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	oir	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

het oir o

1. (juridisch) (verouderd) geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen

   ▸ Wie heerst, die hoopt en doet om oir meer dan hij mag.

2. (figuurlijk) (verouderd) persoon die in rechte lijn van iemand afstamt

   ▸ Bestraf hem niet. Dit is de vrome vechter
   die 't volk beschut, zijn eigen hof vernielt,
   zijn enig oir en erfgenaam' ontzielt.

Synoniemen

• [1] afstammelingen
• [1] nakroost
• [2] afstammeling

Gangbaarheid

• Het woord oir staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "oir" herkend door:

23 %	van de Nederlanders;
19 %	van de Vlamingen.

Catalaans

stamtijd
tegenw. tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
oeixo	oïa	oït
3e vervoeging	volledig

Werkwoord

oir

1. horen, aanhoren

Synoniemen

• sentir