mediteren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • me·di·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘peinzen’ voor het eerst aangetroffen in 1360 [1]
  • afgeleid van het Franse méditer (met het achtervoegsel -eren) [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
mediteren
mediteerde
gemediteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

mediteren [3]

  1. inergatief in zichzelf keren om de diepste werkelijkheid te ervaren
  2. inergatief in gedachten verzonken zijn
  3. inergatief een contemplatieve, vrome overdenking houden
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen