landa

IJslands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Zelfstandig naamwoord

landa

1. genitief onbepaald mannelijk enkelvoud van landi

landa

1. datief onbepaald mannelijk enkelvoud van landi

landa

1. accusatief onbepaald mannelijk enkelvoud van landi

landa

1. genitief onbepaald mannelijk meervoud van landi

landa

1. accusatief onbepaald mannelijk meervoud van landi

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• lan·da

Naar frequentie	30177

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	landa
	o enkelvoud	landa
	meervoud	landa
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	landa

Bijvoeglijk naamwoord

landa

1. geland

Werkwoord

landa

1. verleden tijd aantonende wijs bedrijvende vorm van lande

Werkwoord

landa

1. gebiedende wijs bedrijvende vorm van lande

Schrijfwijzen

• landet

Zelfstandig naamwoord

landa

1. nominatief bepaald onzijdig meervoud van land

Schrijfwijzen

• landene

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• lan·da

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	landa
	o enkelvoud	landa
	meervoud	landa
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	landa

Bijvoeglijk naamwoord

landa

1. geland

Werkwoord

landa

1. onbepaalde wijs, tweede vorm naast lande, zie aldaar

landa

1. verleden tijd aantonende wijs bedrijvende vorm van landa

landa

1. gebiedende wijs bedrijvende vorm van landa

Schrijfwijzen

• land
• lande

Werkwoord

landa

1. verleden tijd aantonende wijs bedrijvende vorm van lande

landa

1. gebiedende wijs bedrijvende vorm van lande

Schrijfwijzen

• land
• lande

Zelfstandig naamwoord

landa

1. nominatief bepaald onzijdig meervoud van land

Transalpijns-Gallisch

Woordherkomst en -opbouw

• Vergelijk met het Welsh llan ("parochie, dorp") en het Ierse lann ("vloer, omheind erf").

Zelfstandig naamwoord

landa v

1. braakland, ongebruikt terrein

Overerving en ontlening

• Frans: lande v