kreupel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kreupel    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• kreu·pel

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘mank’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1284

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	kreupel	kreupeler	kreupelst
verbogen	kreupele	kreupelere	kreupelste
partitief	kreupels	kreupelers	-

Bijvoeglijk naamwoord

kreupel

1. dusdanig aan lichamelijk letsel onderhevig dat men zich niet of niet goed kan voortbewegen

   • Hij werd met die slag met het zwaard van zijn tegenstander niet gedood maar wel kreupel geslagen. 

2. gebrekkig, slecht

Synoniemen

• [1] mank

Hyponiemen

• borstkreupel, rotkreupel

Afgeleide begrippen

• kreupelbos, kreupeldicht, kreupele, kreupelen, kreupelhout, kreupelrijm, kreupelstraat

Vertalingen

    1. dusdanig aan lichamelijk letsel onderhevig dat men zich niet of niet goed kan voortbewegen   

Engels: lame (en)

Papiaments: koho Spaans: cojo (es)

Werkwoord

vervoeging van
kreupelen

kreupel

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kreupelen
   

   • Ik kreupel. 

2. gebiedende wijs van kreupelen
   

   • Kreupel! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kreupelen
   

   • Kreupel je? 

Gangbaarheid

• Het woord kreupel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kreupel" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.