kreupelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kreupelen    (hulp, bestand)
• IPA: /krøpəɫə(n)/

Woordafbreking

• kreu·pe·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kreupelen	kreupelde	gekreupeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

kreupelen

1. overgankelijk kreupel slaan, een persoon of dier dusdanig letsel toebrengen dat het zich voortbewegen blijvend bemoeilijkt of onmogelijk wordt

   • Het paard werd door de aandoening aan zijn hoeven gekreupeld. 

Vertalingen

    1. kreupel slaan, een persoon of dier dusdanig letsel toebrengen dat het zich voortbewegen blijvend bemoeilijkt of onmogelijk wordt   

Engels: cripple (en) Lets: kropļot (lv)

Russisch: калечить (ru)

Zelfstandig naamwoord

de kreupelen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kreupele

Gangbaarheid

• Het woord kreupelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kreupelen" herkend door:

94 %	van de Nederlanders;
90 %	van de Vlamingen.