kouřit
Uiterlijk
- kou·řit
kouřit imperfectief
- roken; rook afgeven
- roken; een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
- (spreektaal) pijpen; een man oraal seksueel bevredigen
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | kouřím | kouříme | |
| tweede persoon | informeel | kouříš | kouříte |
| formeel | kouříte | ||
| derde persoon | kouří | kouří | |
- Oude schrijfwijze: kouřiti imperfectief
- dýmat, (spreektaal) hulit, čoudit, bafat
- holdovat nikotinu, (spreektaal) hulit, vypalovat zobák, bafat
- –
- Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)op