koran

Uit WikiWoordenboek
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: Koran


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ko·ran
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord koran korans
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

koran m

  1. exemplaar van de Koran
    • Een vrouw die er ten onrechte van werd beschuldigd dat ze een koran had verbrand, werd op 19 maart 2015 door een menigte in Kabul met stokken geslagen, van een dak gegooid, overreden en verbrand. Een aantal politici en religieuze leiders hebben gezegd dat de aanval gerechtvaardigd zou zijn geweest als de vrouw daadwerkelijk een koran zou hebben beschadigd. [1] 

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. deredactie.be
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be


Indonesisch

Woordafbreking
  • ko·ran
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

koran

  1. krant
  2. courant (in de samenstelling rekening koran)
Synoniemen


Pools

Zelfstandig naamwoord

koran

  1. Koran; heilig boek van de islam.