koppelteken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  koppelteken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• kop·pel·te·ken

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  koppel ww  en  teken 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	koppelteken	koppeltekens
verkleinwoord	koppeltekentje	koppeltekentjes

Zelfstandig naamwoord

het koppelteken o

1. (taalkunde) (grammatica) een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen dat in de Nederlandse spelling vooral van belang is in afleidingen, samenkoppelingen, samenstellingen en woordgroepen

   • Het koppelteken heeft de vorm van het kortste liggende streepje. 

Synoniemen

• verbindingsstreep
• verbindingsteken
• trait-d'union

Verwante begrippen

• afbrekingsteken
• weglatingsstreep
• trema
• woordteken

Opmerkingen

De schrijver bepaalt wanneer er een streepje voor de duidelijkheid wordt gebruikt. Men kan er dus geen fout mee maken. Het gaat erom dat men zich verplaatst in de lezer: zou de samenstelling mét een streepje duidelijker zijn? Er zijn wel wat conventies rondom het gebruik van een koppelteken, bijvoorbeeld:

• Als het eerste deel van de samenstelling een naam is: Oslo-district.
• Als het eerste deel op een klinker eindigt en/of het tweede deel met een klinker begint: premie-aanvraag.

Vertalingen

    1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen   

Duits: Bindestrich (de) m Engels: hyphen (en)

Frans: trait d'union (fr) m

Gangbaarheid

• Het woord koppelteken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "koppelteken" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.