knaapje

Nederlands

2. aan een kapstok te hangen voorwerp om kleding over te hangen

Uitspraak

• Geluid:  knaapje    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈknapjə / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• knaap·je

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van knaap met het achtervoegsel -je
  • [2] (figuurlijk) gebruik van [1] voor voorwerpen die een steunende of dragende functie hadden, in de betekenis van ‘klerenhanger’ voor het eerst aangetroffen in 1837

[2]	enkelvoud	meervoud
naamwoord	-	-
verkleinwoord	knaapje	knaapjes

Zelfstandig naamwoord

het knaapje o

1. verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord knaap
2. alleen verkleinwoord (huishouden) aan een kapstok te hangen voorwerp om kleding over te hangen

   • Hang dat jasje even op een knaapje! 

Synoniemen

[2] kledinghanger, kleerhanger, klerenhoutje

Vertalingen

    1 verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord knaap   

    2. aan een kapstok te hangen voorwerp om kleding over te hangen   

Duits: Kleiderbügel (de) m

Gangbaarheid

• Het woord knaapje staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "knaapje" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.