klokkentoren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een kleine klokkentoren in Den Haag

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • klok·ken·to·ren
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord klokkentoren klokkentorens
verkleinwoord klokkentorentje klokkentorentjes

Zelfstandig naamwoord

klokkentoren m

  1. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon
    • De galmgaten in de klokkentoren hadden geen galmborden. 
     Er ontvouwde zich een geraffineerd panorama bij de bocht. Aan het einde van de kade langs de gracht, die met eenvoudige meerpalen van blank hout was gearceerd, was de slanke boog van de Ponte del Gafaro getekend voor de oudroze gevel van een laag palazzo, die was voorzien van zeven hoge puntige ramen in een witmarmeren sponning en werd bekroond met de klokkentoren van een kerk daarachter.[2]
  2. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer wijzerplaten van een uurwerk
     Tot zes jaar geleden deed de klokkentoren bij het Eindhovense station ook dienst als schoorsteen.[3]
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[4]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. Pfeiffer, Ilja Leonard op Wikipedia “Grand Hotel Europa” (2018), De Arbeiderspers op Wikipedia, ISBN 978-90-295-2622-7, p. 24
  3. Bronlink geraadpleegd op 2 september 2020 Weblink bron “In de klokkentoren van het station” (19 april 2011) op ed.nl
  4. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be