kilise

Turks

Woordafbreking

• ki·li·se

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Nieuwgriekse εκκλησία ‎(ekklisía).

	enkelvoud	meervoud
nominatief	kilise	kiliseler
genitief	kilisenin	kiliselerin
datief	kiliseye	kiliselere
accusatief	kiliseyi	kiliseleri
locatief	kilisede	kiliselerde
ablatief	kiliseden	kiliselerden

Zelfstandig naamwoord

kilise

1. (religie), (bouwkunde) kerk

   «Küçük bir kilisede zangoç olarak çalışıyordu.»

   Hij werkte als koster in een kleine kerk.