kankeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kankeren    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkɑŋkərə(n) / (3 lettergrepen)

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
kankeren	kankerend
gekanker	gekankerd

Woordafbreking

• kan·ke·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van  kanker zn  met het achtervoegsel -en, in de betekenis van ‘zich morrend beklagen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1904

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kankeren	kankerde	gekankerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

kankeren

1. inergatief, (dysfemisme) klagen, zich ontevreden uiten, zeuren

   • Houd toch eens op met kankeren! 

2. inergatief, (dysfemisme) ~ op uit protest schelden

   • Op die maatregel is nog jaren flink gekankerd. 

Synoniemen

• [1] zaniken, zeiken [1], zeuren

Afgeleide begrippen

• kankerpit

Vertalingen

    op iets kankeren   

Duits: über etwas meckern; an etwas herummäkeln

Gangbaarheid

• Het woord kankeren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kankeren" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
95 %	van de Vlamingen.