junior

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ju·ni·or
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘de jongere (achter namen)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1795 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord junior junioren
juniores
juniors
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

junior m

  1. (sport) iemand in een jongere leeftijdsklasse
    • Hij is onder de junioren een groot talent. 
Antoniemen
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen
stellend
onverbogen junior
verbogen junior

Bijvoeglijk naamwoord

junior

  1. een vaak achtergeplaatste aanduiding die een zoon aanduidt die de gelijke naam heeft als de vader
    • Nee ik bedoelde Jan Martens junior, niet zijn vader. 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen