instantie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·stan·tie
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rechtsgang’ voor het eerst aangetroffen in 1472 [1]
  • Ontleend aan het Franse instance of het Latijnse instantia (met het achtervoegsel -antie)
enkelvoud meervoud
naamwoord instantie instanties
verkleinwoord instantietje instantietjes

Zelfstandig naamwoord

instantie v

  1. instelling van de overheid
    • Dit is een instantie die zich met de ruimtelijke ordening bezighoudt. 
  2. voorkomend geval
    • In eerste instantie werd er daarvan geen gewag gemaakt. 
  3. (informatica) een object van een bepaalde klasse (elke van een reeks acties)
Hyponiemen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen