inconsistent

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·con·sis·tent
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen inconsistent inconsistenter inconsistentst
verbogen inconsistente inconsistentere inconsistentste
partitief inconsistents inconsistenters -

Bijvoeglijk naamwoord

inconsistent

  1. met weinig samenhang, met zichzelf in tegenspraak
    • Junghuhn was in veel opzichten een misantroop maar hij was ook emotioneel even inconsistent als ieder van ons: hij haakte naar eenzaamheid maar onderging het alleenzijn niet met genoegen. [1]
Synoniemen
Overerving en ontlening

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
97 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Engels

Uitspraak
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
inconsistent more inconsistent most inconsistent

Bijvoeglijk naamwoord

inconsistent

  1. inconsequent, tegenstrijdig