halter

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  halter    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• hal·ter

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘staaf met kogels of schijven aan uiteinden’ voor het eerst aangetroffen in 1872

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	halter	halters
verkleinwoord	haltertje	haltertjes

Zelfstandig naamwoord

de halter m

1. (sport) werktuig voor gewichtheffen bestaande uit een metalen staaf met gewichten aan de uiteinden

Afgeleide begrippen

• haltertruitje

Vertalingen

    1.   

Duits: Hantel (de) v Engels: barbell (en), dumbbell (en)

Frans: haltère (fr) m Spaans: haltera (es) v

Werkwoord

vervoeging van
halteren

halter

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van halteren
   

   • Ik halter. 

2. gebiedende wijs van halteren
   

   • Halter! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van halteren
   

   • Halter je? 

Gangbaarheid

• Het woord halter staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "halter" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.