groeten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  groeten    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈɣrutə(n)/

Woordafbreking

• groe·ten

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘gedagzeggen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1200.
• erfwoord: Middelnederlands groeten, groten ‘groeten, uitnodigen; (minder vaak) opwekken tot, aanvallen; in rechte aanspreken’, uit Oergermaans *grōtjan- ‘weerklinken’, causatief bij *grētanan- ‘wenen, jammeren’ (waaruit Schots greet ‘(be)wenen’ en Zweeds gråta ‘huilen’), bij Indo-Europees *ǵʰréh₁d-e-, waartoe ook Welsh griddfan ‘kreunen’ en Sanskriet hrādate ‘het klinkt’ behoren. Evenals Nederduits gröten, Duits grüßen en Engels greet, alle ‘groeten’.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
groeten	groette	gegroet
zwak -t	volledig

Werkwoord

groeten

1. overgankelijk een wens tot iemand of iets richten of met een gebaar beleefdheid tonen

   ▸ Wanneer we Etienne of zijn moeder weleens in de buurt tegenkomen, groeten we elkaar geen van allen.

   • Hij groette mij direct toen ik zijn huis binnenkwam. 

   ▸ Toen nam Sint het kruikje, groette vriendelijk en vlug gingen ze naar de paarden.

Zelfstandig naamwoord

de groeten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord groet

   ▸ Ga je nog bakken Marie? Ontvang dan van ons allen de hartelijke groeten en een pakkerd voor de kinders hoor, déég Cor.

Vertalingen

    1. iemand goedendag of gedag zeggen   

Duits: grüßen (de) Engels: greet (en) Frans: saluer (fr) Fries: groetsje (fy) Italiaans: salutare (it)

Nederduits: gröten (nds) Pools: witać (pl) Portugees: saudar (pt) Spaans: saludar (es)

Gangbaarheid

• Het woord groeten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "groeten" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.