gant
Uiterlijk
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| 1 | ganin | ganimp | |
| 2 | ganit | ganeoc'h | |
| 3 m | gantañ | ganto | |
| 3 v | ganti | ||
| onp. | ganeor | ||
gant
- met
- «Gant karantez.»
- Met liefde.
- «Gant karantez.»
- gant
- van het Oudfranse guant die het leende van het Oudfrankisch *want (zie ook Nederlands want) [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| gant | le gant | gants | les gants |
gant m
- (kleding) handschoen, want
- «Mettre ses gants.»
- Zijn/Haar handschoenen aandoen.
- «Mettre ses gants.»
- ↑ gant (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.