elegantie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ele·gan·tie
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bevalligheid’ voor het eerst aangetroffen in 1548 [1]
  • afgeleid van elegant met het achtervoegsel -ie
  • afgeleid van het Franse élégance (met het achtervoegsel -antie) [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord elegantie eleganties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

elegantie v [3]

  1. het elegant zijn, de bevalligheid
     De Franse levensstijl blijft een uiterst aantrekkelijk concept waaraan goed wordt verdiend, zoals Michel Houellebecq constateerde in zijn laatste roman De kaart en het gebied: luxe, elegantie, goed eten en drinken.[4]
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen