duman
- du·man
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | duman | dumanlar |
| genitief | dumanın | dumanların |
| datief | dumana | dumanlara |
| accusatief | dumanı | dumanları |
| locatief | dumanda | dumanlarda |
| ablatief | dumandan | dumanlardan |
duman
- rook (bij verbranding vrijkomend mengsel van gassen en fijne deeltjes)