dubbelganger

Nederlands

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘iem. die buitengewoon sterk op een ander lijkt’ voor het eerst aangetroffen in 1879 ^[1]
Samenstellende afleiding van dubbel en gang met het achtervoegsel -er ^[2]

de dubbelganger m ^[3]

iemand die sprekend op een ander lijkt
- Niemand heeft opgemerkt dat het niet de echte president was, maar een dubbelganger.

1.

Het woord dubbelganger staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "dubbelganger" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.^[4]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dubbelganger	dubbelgangers
verkleinwoord	dubbelgangertje	dubbelgangertjes