dollen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • dol·len
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘uitgelaten handelen’ voor het eerst aangetroffen in 1401 [1]

Werkwoord

dollen

stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
dollen
dolde
gedold
zwak -d volledig
  1. spelen, stoeien, spotten, gek doen
    • De vader dolde met zijn kinderen, totdat ze de vaas kapot stootten, toen moesten ze van moeder stoppen en de scherven opruimen. 
  2. graven, delven
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

dollen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord dol

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen