contempt
Uiterlijk
- Van Latijn contemptus.
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| contempt | contempts |
contempt
- minachting, verachting
- (juridisch) ongehoorzaamheid (jegens de rechtbank)
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to contempt |
| he/she/it | contempts |
| verleden tijd | contempted |
| voltooid deelwoord |
contempted |
| onvoltooid deelwoord |
contempting |
| gebiedende wijs | contempt |
contempt