chronometer

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tijdmeter’ voor het eerst aangetroffen in 1786 ^[1]
afgeleid van meter met het voorvoegsel chrono- ^[2]

de chronometer m

1. een uurwerk waarop zeer kleine tijdsdelen kunnen worden afgelezen

Het woord chronometer staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "chronometer" herkend door:

91 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.^[4]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	chronometer	chronometers
verkleinwoord	chronometertje	chronometertjes