brommig
Uiterlijk
- brom·mig
- naamwoord van handeling van brommen met het achtervoegsel -ig
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | brommig | brommiger | brommigst |
| verbogen | brommige | brommigere | brommigste |
| partitief | brommigs | brommigers | - |
brommig [1]
- van een persoon dat deze wat boos is
- Het woord 'brommig' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "brommig" herkend door:
| 64 % | van de Nederlanders; |
| 69 % | van de Vlamingen.[2] |
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be