badge

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  badge    (hulp, bestand)
  • IPA: / bɛtʃ / (1 lettergreep)
• ww [4]: Geluid:  badge    (hulp, bestand) (aanvoegende wijs)
  • IPA: / ˈbɛtʃə / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• badge
• ww [4]: bad·ge (aanvoegende wijs)

Woordherkomst en -opbouw

• Van Engels badge. In de betekenis van ‘insigne, speldje’ voor het eerst aangetroffen in 1958.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	badge	badges
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de badge m of het badge o

1. teken dat als kenmerk op de kleding kan worden bevestigd
   1. (militair) embleem dat verwijst naar een onderdeel van de krijgsmacht of krijgsverrichtingen
   2. op te spelden plaatje met tekst of afbeelding, vaak bedoeld om een opvatting of lidmaatschap van een groep zichtbaar te maken
   3. op de kleding te dragen naamkaartje op een bijeenkomst, soms ook gebruikt als bewijs van toegang, vergelijk [2.2]
2. teken dat men bij zich draagt als bewijst van een bepaalde status
   1. herkenningsteken dat aantoont dat men politiefunctionaris is

      ▸ Een plastic badge, een speciale sleutel of wat dan ook.

   2. toegangspasje, soms ook bedoeld om zichtbaar te dragen, vergelijk [1.3]

Synoniemen

• [1.1] insigne
• [1.3] button
• [2.1] politiepenning

Werkwoord

vervoeging van
badgen

badge

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van badgen
   

   • Ik badge. 

2. gebiedende wijs van badgen
   

   • Badge! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van badgen
   

   • Badge je? 

4. aanvoegende wijs van badgen

Gangbaarheid

• Het woord badge staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "badge" herkend door:

95 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie de doorverwijspagina op Wikipedia voor meer informatie.

Engels

• IPA: /bædʒ/

enkelvoud	meervoud
badge	badges

Zelfstandig naamwoord

badge

1. badge, insigne

vervoeging
onbepaalde wijs	to  badge
he/she/it	badges
verleden tijd	badged
voltooid deelwoord	badged
onvoltooid deelwoord	badging
gebiedende wijs	badge

Werkwoord

badge

1. overgankelijk voorzien van een onderscheiding, kenteken e.d.

Overerving en ontlening

• Nederlands: badge