aval

Nederlands

Geattesteerd als avallo in 1608. Het is eerder onwaarschijnlijk dat het uit het Italiaans (19de eeuw) of Frans komt (1673), gezien de dateringen. Misschien is het eerder een soort pseudo-Franse vorming uit à valoir (of zelfs pseudo-Italiaans, gezien de eerste attestatie) uit het Nederlands. ^[1]

het aval o

(handel) bindende afspraak over een wissel dat je in die iemands plaats zal betalen als hij zelf in gebreke blijft (als extra zekerheid voor de ontvanger van de wissel)
- Het aval is onderworpen aan vormvoorwaarden: schriftelijk, met de woorden “goed voor aval” en met de handtekening van de avalgever op de wissel zelf of op een verlengstuk of bij afzonderlijke akte. ^[2]
(handel) ondertekening van een wissel of bijbehorend stuk als borg voor betaling van die wissel
- Het aval is onderworpen aan vormvoorwaarden: schriftelijk, met de woorden “goed voor aval” en met de handtekening van de avalgever op de wissel zelf of op een verlengstuk of bij afzonderlijke akte. ^[2]

Het woord aval staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

11 %	van de Nederlanders;
26 %	van de Vlamingen.^[3]

aval m

[A] geattesteerd sinds ca. 1100 als Oudfrans aval; een oude verbinding van à en val (letterlijk dus "richting de vallei") ^[1]
[B] geattesteerd sinds 1673; misschien een verkorting van de Franse frase à valoir; het is zo goed als zeker niet Italiaans, want het Italiaans woord avallo is pas geattesteerd vanaf de 19de eeuw en is waarschijnlijk geleend van het Frans ^[2]. Misschien geleend van Nederlands aval, zie de etymologie aldaar.

[A] aval m

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
aval	l'aval	avals	les avals

[B] aval m