Naar inhoud springen

attestatie

Uit WikiWoordenboek
  • at·tes·ta·tie
  • In de betekenis van ‘formele getuigenverklaring’ voor het eerst aangetroffen in 1537.[1]
  • Leenwoord uit Frans attestation, geleerde ontlening uit Latijn attestātiō ‘getuigenis’.[2]
enkelvoud meervoud
naamwoord attestatie attestaties
verkleinwoord - -

deattestatiev [3]

  1. (juridisch) formele getuigenverklaring omtrent een feit of feiten, een toedracht enz.; getuigschrift
     Afgifte van een attestatie kan alleen plaatshebben indien het lid van de gemeente verklaart zich te zullen aansluiten bij een andere Gereformeerde Gemeente353 of bij een gemeente van een kerkverband waarmede kerkelijke correspondentie wordt onderhouden.[4]
  2. (taalkunde) een tekst, passage of spraakfragment wat bewijst het bestaan of gebruik van een bepaald woord in het verleden
     De eerste attestatie in EWN met de datering ca. 1605 moet geschrapt worden.[5]