abfallen
Uiterlijk
- ab·fal·len
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| abfallen |
fiel ab |
(ist) abgefallen |
| onregelmatig | volledig | scheidbaar |
abfallen
- onovergankelijk afvallen
- onovergankelijk aflopen
- onovergankelijk glooien
- onovergankelijk hellen
- onovergankelijk, (figuurlijk) achterblijven, afnemen
- onovergankelijk, (figuurlijk) zich afscheiden, ontvallen, verzaken
- onovergankelijk, (figuurlijk) achterblijven
- onovergankelijk, (scheepvaart) afvallen
- [2-5]: ansteigen