aanwrijven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • aan·wrij·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
aanwrijven
wreef aan
aangewreven
klasse 1 volledig

Werkwoord

aanwrijven

  1. ditransitief ten laste leggen
    • Hij kreeg een ernstig vergrijp aangewreven. 
Vertalingen

Gangbaarheid

94 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.