aankunnen

Niet te verwarren met: er niet aan kunnen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aankunnen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈaŋkʏnə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• aan·kun·nen

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  aan vz  en  kunnen ww 

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
aankunnen	kon aan	aangekund
onregelmatig zwak -d	volledig

Werkwoord

aankunnen

1. overgankelijk iets of iemand de baas kunnen zijn

   • Hij had zijn oudere broertje nooit aangekund, maar was nu duidelijk de sterkere. 
   • Hij kon de grote hoeveelheid werk met gemak aan. 

   ▸ Zo gevaarlijk zou het toch niet zijn? Ze had zoveel kerels in haar leven gehad, deze zou ze ook wel aankunnen.

2. absoluut een kledingstuk met fatsoen kunnen dragen

   • Vorig jaar had ze deze dure jurk nog aangekund, maar nu was die volledig uit de mode. 

3. iets kunnen verdragen

   ▸ ik denk niet dat ik dat emotioneel aankan.

   ▸ Het sufferdje van de familie die geholpen diende te worden omdat zij het niet meer aankon.

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: iets aankunnen

• Ergens op aankunnen

Vertalingen

    1. iemand de baas kunnen zijn   

Duits: gewachsen sein (de) + datief; bewältigen (de) + accusatief; (spreektalig ook:) ankönnen (de) gegen Engels: be able to cope with (en), be able to do (en), be able to match with (en), be stronger than (en)

    een kledingstuk met fatsoen kunnen dragen   

Duits: tragen können (de)

Gangbaarheid

• Het woord aankunnen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aankunnen" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.